Home > Reizen, bekeken door een andere
bril: Sanitaire voorzieningen in de buurlanden en andere Europese
landen.
(download
PDF)
Voor we het gebrek aan gelijke sanitaire voorzieningen
voor vrouw, man en andersvalide in het thuisland onder de loep nemen
en bekritiseren, is het redelijk om een kijkje te nemen buiten de
grenzen van ons klein België. Hoe creatief zijn de buurlanden
en andere Europese landen met dit aanbod voor IEDEREEN.
De eerste landen op de lijst zijn Groot-Brittannië,
Ierland, Duitsland en Oostenrijk. Deze landen zijn met de wagen
bezocht en dit verslag rapporteert op welke manier sanitair langs
de wegen, in grote en kleine steden, stations, marktplaatsen voor
IEDEREEN wordt aangeboden. Aansluitend hierop kunt u "Het
mediterrane gebied bekeken door een andere bril" raadplegen
waar er verslag wordt gebracht over de manier waarop verschillende
culturen het toilet beschouwen en hoe ze
het aan vrouw, man en andersvalide aanbieden. Er is één
vaststaand feit: wat we in België en Nederland gewoon zijn
om 'sanitair' (lees alleenstaande urinoir) te noemen, kent géén
enkel van de bezochte landen. Zelfs niet Groot-Brittannië,
Ierland, Duistland en Oostenrijk!
Over dit bezoek gaat volgende webpagina.
Groot-Brittannië - Ierland
Hoewel Dublin, en over het algemeen heel
Ierland, de laatste decennia economisch snel gegroeid is en de welvaart
er is toegenomen, lijkt er niets gebeurd te zijn op sanitair vlak.
Op dit vlak is Dublin duidelijk onderontwikkeld.
Via Dover, langs de ring van London, zijn
we naar Chester gereden. Van Chester gaat het richting Holyhead,
van waar we de ferry naar Dublin nemen.
Op weg naar Holyhead komen we langs de autosnelweg
bijna om de 40 à 50km Welcome Break's tegen. Op de borden
langs de weg wordt al duidelijk aangegeven dat er WC's aanwezig
zijn. Per Welcome Break zijn er winkels en 'fast food loketten'.
Het geheel van een dergelijk complex is voorzien van gratis, propere
en talrijke toiletten voor mannen, vrouwen en andersvaliden. De
Welcome Break's die ik bezocht, waren voorzien van meer dan tien
toileteenheden per sekse. De signalisatie voor toiletten langs de
autosnelweg wordt echter minder duidelijk vanaf het moment dat we
uit Chester door Wales naar Holyhead rijden.
De terminal van Irish Ferry stelt gratis
en propere toiletten ter beschikking, en dit niet enkel voor hun
eigen klanten. Voor het verschonen van baby's zijn er aparte ruimtes
voorzien, jammer genoeg enkel binnen het vrouwengedeelte, en dus
"onbereikbaar" voor geëmancipeerde mannen.
Eenmaal in Ierland merk je duidelijk dat
de ontwikkelingsgraad wat betreft de sanitaire voorzieningen voor
vrouw en man, zeker voor mensen met een handicap ondermaats is.
Hoewel Dublin, en over het algemeen heel Ierland, de laatste decennia
economisch snel gegroeid is en de welvaart er is toegenomen, lijkt
er niets gebeurd te zijn op sanitair vlak. Publieke toiletten zijn
onbestaand en in de straten, stegen, stations, hangt er een walm
van urinegeur. De cafés hebben hun deuren voorzien van grote
bedrukte papieren waarop er staat geschreven dat de toiletten enkel
door hun consumenten kunnen worden gebruikt. Op dit vlak is Dublin
duidelijk onderontwikkeld.
Duitsland - Oostenrijk
Het sanitaire bedrijf Sanifair bied haar
klanten een kortingsbon van 50 cent bij het gebuikt van de toiletten
in de tankstations langs de Duitse autosnelwegen. Deze bonnen kunnen
in alle wegenwinkels, meestal aangesloten bij een tankstation, gebruikt
worden.
Op weg naar Slovenië, via Luik, Waver
(België), Luxemburg komen we Duitsland binnen. Ook de Duitsers
geven blijk van eenzelfde sanitaire ontwikkeling als de Engelsen.
Op een structurele (wat had je anders verwacht van onze Oosterburen)
wijze en op regelmatige afstand worden toiletten en nachttoiletten
aangegeven langs de autosnelwegen. Deze eenheden bevinden zich vaak
op een ruime parkeerplaats waar de reizigers ook hun afval kunnen
sorteren. De sanitaire gebouwen zijn vaak voorzien van evenveel
toileteenheden voor beide seksen én een apart sanitair voor
andersvaliden. Ze zijn functioneel proper én ze worden gratis
aan iedereen aangeboden. Naast het aanbod van gratis sanitaire eenheden
langs de autosnelweg zijn er ook de tankstations, gekoppeld aan
een fast food restaurant en een winkelcentrum, voorzien van toiletten.
Deze toiletten worden door Sanifair uitgebaat. De gebruikers moeten
50 cent betalen om via een draaimolen binnen te mogen. In ruil voor
hun sanitair gebruik krijgen ze een bon ter waarde van 50 cent.
Deze bon kunnen ze in alle winkelcentra, fast food-ketens en tankstations
langs de weg waar Sanifair sanitair aanbieden, gebruiken bij de
aankoop van een artikel. Een vernuftig en bevredigend systeem voor
de gebruikers van een betaaltoilet!
In een kleine stad als Olching, in de nabijheid
van München, is er buiten het treinstation reeds signalisatie
te zien voor de stationstoiletten. Deze signalisatie is duidelijk
en vaak te vinden op strategische plaatsen.
In München is de signalisatie voor de
publieke toiletten minder duidelijk, maar de toiletten zijn vaak
te vinden op strategische plaatsen zoals een markt, een plein of
een winkelcentrum. Op Marienplatz, zijn er toiletten in het metrostation.
Op de markt zelf, in het Neues Rathaus, zijn ook toiletten, even
veel voor elke sekse én voor mensen met een handicap, via
een betaalmolen. Ze worden aangeboden tegen betaling van 50 cent.
De mensen met een handicap mogen de toiletten echter gratis gebruiken.
Wat verder, op de Viktualienmarkt, is het sanitair voorzien van
een dame die instaat voor het onderhoud. Het is optioneel of je
de dame al dan niet betaalt. Je mag zelfs kiezen hoeveel je geeft.
Waarschijnlijk krijgt ze een vast loon van de stad om de toiletten
op de markt te onderhouden.
Eenmaal in Oostenrijk is de signalisatie
van wegtoiletten minder systematisch en structureel dan in Duitsland.
Toch zijn de toiletten aanwezig. Van Salzburg tot Villach (zo'n
160km) zijn er vijf rode chemische toiletten langs de weg te tellen
en één toiletgebouw op een parking langs de weg. Deze
toiletten zijn gratis. Indien er een wegtoilet langs de weg wordt
aangegeven, is dat heel waarschijnlijk een betalend toilet, namelijk
50 cent.
Hier uit blijkt dat wat sommige Belgische
steden en Nederlanders vaak 'sanitair beleid' noemen, een strategie
die gebaseerd is op het aanbieden van meer solitaire urinoirs dan
sanitair voor iedereen, in de bezochte steden niet wordt gevolgd.
Ofwel bieden ze iedereen een volwaardig sanitair aan, al dan niet
betalend, ofwel ontbreekt het voor iedereen. Behalve België
en Nederland lopen de hoger vermelde landen blijkbaar niet warm
om de wildplassende man met een gratis solitair urinoir in het straatbeeld
te belonen, waar ze dan toch naast plassen!
|